music

25 Mart 2015 Çarşamba

vazgeçtim..


Haftalardır uykusuzum..
Sabah ezanını duyduğum an uyuyakalıyorum..
Uyumaya nasıl ihtiyacım var bir bilsen defterim..

Halsizim..
Kolumu kaldırmaya dermanım kalmadı..
Hızla kilo veriyorum
bu iyi bir şey..çoktan 60 kilo olmam gerekirdi..

Moralmen çökmüş durumdayım..
yeni değil neredeyse 1 aydır..



Mutsuzum..
O yüzden geldim..
Madem konuşmuyorum hiç bir şekilde..
yazmaya ihtiyaç duyduğumda sen benim hep yanımdasın defterim..

Beynim uyuşuk..Ne denileni anlıyorum ne dediklerimi..
Paramparça olmuş bir dünyanın içinde girdaba yakalandım
öylee sürüklenip duruyorum bilmediğim yerlere..

Kalp acısı çekiyorum biraz..
Biraz mı? çok..çok hemde..
Geçer mi..geçecek ama kimbilir ne zaman ve nasıl ?

İçimden kimseyle konuşmak gelmiyor
keza konuşmuyorum zaten hiç kimselerle..
görüşmekde istemiyorum..
Bazen kişiler ve anlatılanlar bana suniymiş gibi geliyor..
yapaylıktan kaçıyorum..

Kitap okuyamıyorum..
Aklım almıyor..
Film izlemeye çalışıyorum
ıığğğhh yok..anlayamıyorum..

Kalbimi durdurup çalışarak unutmaya ihtiyacım var..
Bu benim geçidim..
Bu benim sınavım..
Gelecek planlarken; yine kaybolup gitti herşey..

Çabalamaktan vazgeçtim..
Uğrşamaktan çalışmaktan
iyi şeyler olsun diye hırpalanmaktan..
sevmekten yorgun düştüm..
Savaş verip o savaşı kaybetmekten..

Yeniden dirilip her defasında anka kuşu olmaktan vazgeçtim..
Küllerde onun olsun, hayatta..
Hayattan vazgeçtim..

15 yıllık tövbemden vazgeçtim..
Ahmet kaya diyor ya;
köpeklerimden kuşumdan yavrumdan cayar giderim diye..

Herşeyden vazgeçtim..
Gitmenin çözüm olmadığı ama kaldıkça
boğulduğum sulardan vazgeçtim..

Kasırga alıp sürüklesin bu defa..
izin veriyorum gönülden..
Nereye fırlatırsa oraya..
engel olmayacağım..
savaşmayacağım..
VE SEVMEYECEĞİM..

Neşe abla hep aklımda..
kertenkele benim adım...
sürünüyorum sadece..
ve artık sevmeyeceğim..
bir gerçek varsa;
doğru suçlusu sadece ve sadece benim..
Suçumu kabul edip yüklüyorum sırtıma..
Herşey boş..
bu ölümlü dünyada..

Gönlümden vazgeçtim..
gözümde dindiremediğim gözyaşlarımdan
düşünmekten vazgeçtim..
hayal kurmaktan..

Hep zor görünen yanlarımdan,
basit olanlarla kavga etmekten geçtim..
Ne varsa bende olan..
bende taşıdığım içimde var olan..
Allahtan, kitaplarından ve dahi Meleklerinden..
Hariç..
Herşeyden ama herşeyden koptum..
Ne bir isteğim var nede bir dileğim..
Dik durmaktan onurlu olmaktan bıktım..

Bıktım çekmekten..
bıktım sevmekten..
sevip, en güzel anında sevildiğimi zannetmekten vazgeçtim..

Kaybolmak istiyorum..
yitip gitmek..
akıntıya kapılıp tüm meraklardan öteye;
merak edilmekten nefret ettim..

Veda etmekten nefret ettim..
kavuşmanın olmadığı bu cahil dünyadan
aşkımdan yüreğimden sol yanımdan
kalbimden, kalbinden sevgimden
VAZGEÇTİM..