music

27 Ekim 2012 Cumartesi

yol arkadaşım-10


- İyi geceler sevgili dinleyiciler İstanbulun en dingin saatlerinden bir kahve sıcaklığında merhabalar..Şuan neredesiniz kimlerlesiniz neler yapıyorsunuz bilmiyorum fakat dinleyenler varsa bu geceki sorum için yayına bağlanmaya hazır olun çünkü bu soru belki bir geleceği belkide bir gerçeği aydınlatabilir hepimizin umut ve hayalleri nasıl gerçekleşti ve hiç mucizelere inanır mısınız desem :) cevaplar hazırmı..peki o halde bir şarkı molasının ardından telefonları alacağım dedim ve büyük bir heyecanla beklemeye koyuldum; kırmızı ışıklar yanıp yanıp sönüyordu bu demektirki bir çok dinleyen cevaplarını vermeye hazırdı. Şarkının sonunda yayına girdim ve ilk telefonu aldım -Merhabalar sizi tanıyabilir miyiz?


-İyi geceler Aybala hanım iyi yayınlar diliyorum ben istinyeden Murat Atik
-teşekkür ederim, hoşgeldiniz Murat bey, sizin hayalleriniz nasıl gerçekleşti ve mucizelere inanırmısınız?
-Kesinlikle inanıyorum 32 yaşındayım ve ilkokul mezunuyum binbir zorluklarla şu anki mesleğime kavuşmamı mucizelere bağlıyorum.
-Mesleğinizi öğrenebilir miyiz?
-ben balık sektöründeyim yani her tür balığı kasalarla ucuza alıp sevkiyat yapıyorum bir nevi pazarlama diyebiliriz
-Çok ilginç, seçtiğiniz bu sektör sizi memnun ediyor mu?
-Parasal olarak kesinlikle tatmin ediyor fakat önemli olan bu mesleği sevebilmek bende severek yapıyorum hayalimde belki böyle bir iş yapayım düşüncem yoktu ama balık satan seyit abimin yanında çırak olarak başladığım bu mesleğin bir gün beni başarıya götüreceğinden habersiz hiç durmadan çalışmama ve dürüstlüğüme borçlu olduğumu anladığımda Allahın bana yardımı sayesinde büyük bir sektörde kalabilmeyi mucize olarak görüyorum.Emeksiz ekmek, sizi asla doyurmaz ellerimin kızarıp üşümesi zoruma hiç gitmedi çünkü emek verdim, üşüdüm, yoruldum, uykusuz kaldım fakat bu gün kendi dünyamı kurdum bu nedenle hiç kimse çaresiz kaldığını düşünmesin bir gün mutlaka umudunuz sizi farklı yerlere getirebiliyor. Şimdi iki çocuğum var ellerinizden öper ve çok mutlu giden bir evliliğim..Allah herkeze böyle bir yuva ve hayırlı işler nasib etsin dilerim..
-Murat bey öyle güzel açıkladınızki; size rast gele demekten başka cümle kuramayacağım derken telefonun diğer ucundaki ses gülümsüyordu teşekkür ederek telefonu kapattık. 2. şarkının hemen ardından yeni bir bağlantı kurdum
-İyi geceler diliyorum sizi tanıyabilir miyiz?
-Merhabalar ben melike gündoğdu, öğretmenim
-aaa ne güzel ne kutsal bir meslek kaç yaşındasınız efendim?
-51 yaşındayım evladım, 1 torunum, 3 kızım var ellerinizden öperler
-Melike hanım sizin hayalleriniz nasıl gerçekleşti öğrenebilir miyiz rica etsem?
-Kızım bizim zamanımızda kız çocuğunun okutulması çok zor bir durumdu ve hali vakti pekte yerinde olmayan kıt kanaat geçinen bir aileydik aslında tüm hayalim kreş öğretmeni olabilmekti, fakat kaderde ilkokul öğretmeni olmak varmış şimdi emekli olmak için gün sayıyorum :) ve bu hayalimin gerçekleşmesi için mücadelem büyük oldu, çok çaba sarfettim ailemi ikna etmek için; okuyabilmem için, okul bitipte iş hayatında olabilmek için, ve iş hayatında kalabilmek için..yani kızım hayat büyük mücadeleler sonucu sana şekil verirken sen camın aldığı şekil gibi yanıp, pişip son halini alıyorsun, yeni nesillerede buradan sesleniyorum ailenizin sesini dinleyin; ama önce iç sesinizi dinleyin, size mutlaka bir cevap verecektir dediğinde tüylerim diken diken oldu adeta; sanki rüyamı melike hocama anlatmışımda o bana cevap veriyormuş gibi geldi, seçtiğim bir şarkıyı değerli hocamıza armağan edip, diğer telefonları da birer ikişer yayına alıp proğramın bitmesine son 5 dakika kala kapanış konuşması için son kez yayına girdim:
-Değerli dinleyicilerimiz bu gece yayına bağlanan ve bizi dinleyen herkese yürekten teşekkürlerimi sunurken ilkkez özel bir açıklama yapmak istiyorum izninizle;
-Sevgili ailem; umuyorum benimle ve tüm dinleycilerle birlikte yayına bağlanan misafirlerimizin anlattıklarını dinlemişsinizdir özellikle anneme söylemek istediğim küçük bir açıklamam var; hatırlıyor musun yıllar önce bir ekmek parasını babamın vermesini beklerken yere eğilmiş ayakkabılarını giyen küçük kızından bir söz istemiştin: -OKUYACAKSIN ve asla kocanın eline mahkum olmayacaksın bana söz ver dediğini...
sana sözümü tuttum anneciğim; okulumu nasıl bitirip mezun olduğumu senden iyi bilen olmayacak, çünkü babam bir annenin yüreğine sahip değilken..şimdi benden bir tercih yapmamı bekleyen anneme iki damla gözyaşımı hediye ediyorum, yolumu sen çizeceksin, yani annem cevap senin elinde...
sevgilerimle, iyi geceler diliyorum..
Radyo evinin kapısını açtığımda karşımda tanımadığım bir dolu insan kucak açmış gülümsüyorlardı, çiçek verenler tokalaşanlar tanışmak isteyenler her gün hayatıma farklı şaşkınlıklar farklı olaylar girerken neler olup bittiğini anlayamıyordum o insan kalabalığının arasında iki kişi bana bakıyordu:
-Annem ve babam...